 |
 |
 |
 |
 |
| << terug | naar de gedichten >> |
| Gerrit Barron ( 1952-09-18 - heden ) | |
 Gerrit Julius Markus Barron is een Surinaams jeugdboekenschrijver en dichter. Barron volgde de Surinaamse Kweekschool en ging in 1974 naar Nederland, waar hij de hoofdakte behaalde. Na de coup van 1980 keerde hij definitief terug. Hij werkte als ambtenaar bij het ministerie van Onderwijs, als onderwijzer, als voorlichter van premier Udenhout (1984-1986) en exploiteerde enkele supermarkten en een boekhandel. Als dichter maakte Barron zijn debuut in 1973 met de bundel Falawatra (Eb). Zijn eerste jeugdboek, Een lach en een traan, verscheen bij De Volksboekwinkel in 1978. Zijn latere boeken bracht hij uit bij zijn eigen Educatieve Uitgeverij Sorava. Barron ontwierp ook professioneel uitgevoerde gezelschapsspelen, zoals het taxispel Taxibo: ‘Stopplaats Monument van de Revolutie: Geloof in eigen kunnen is de basis voor vooruitgang. U mag 5 stopplaatsen verder.’ Met zijn uitgeverij Afaka brengt hij verkeersboeken en landkaarten uit, waarbij alle koloniale namen worden vervangen door Surinaamse namen. Na Falawatra bracht Barron nog drie bundels, sterk nationalistische, anti-kolonialistische poëzie in het Sranan en het Nederlands uit. Barron was redacteur van het tijdschrift Bro (1983), waarvan slechts 2 nummers verschenen. Zijn columns, verschenen in het dagblad De Ware Tijd, bundelde hij tot Ik en mijn pen (1986). Zijn laatste dichtbundel is Nieuwe gedichten in de late middag (1988). Het meeste succes had Barron met zijn kinderboeken: Een lach en een traan (1978), Titri en toto (1979), Bij Anoekoe in het bos (1980), Het geheim van de Goslar (1984), Kamla en de vergulde man (1981), Oorlog in Bakroeland (1987), De Koning van Koronie en andere verhalen (1991), Dyora de wajanpop (1995), De Hemelbrug (1999), De kinderen van Sadoema (2003). De gedachtenbank bevat een keuze van zijn gedichten uit: Extra info: wikipedia, www.dbnl.org |
|
 |
 |
 |
 |